Renée Wandelt

De eerste keren zonder winterjas naar buiten voelt ieder jaar weer een beetje onwennig. Ik durf bijna niet te geloven dat ik het zonder mijn drie dubbele laagjes niet koud ga krijgen! Maar het weerbericht is onverbiddelijk: het wordt 12 graden op deze 23 februari. Dus: géén sportlegging onder m’n wandelbroek, geen sjaal, handschoenen of oorwarmers mee en ook geen dik vest onder m’n jas. Het kan weer, wat heerlijk!

Soms heb je van die dagen. Je hebt allerlei plannen, maar voor je het weet is de dag bijna voorbij en heb je… eigenlijk nog niks gedaan. Tenminste, ik heb dat soms. En ik denk stiekem dat ik niet de enige ben 😉

Voor ik Renée Wandelt begon, wandelde ik natuurlijk al veel. Zo liep ik eens de Duinheidewandeling vanuit Schoorl, eind augustus. Een prachtige route, met de heide volop in bloei. Het was ook best een pittige tocht: veel hoogtemeters, mul zand en een warme dag. Toch zag ik toen al dat deze wandeling óók zonder bloeiende heide schitterend moest zijn. En vandaag heb ik dat volop mogen ervaren.

Het is september. Hoewel ik uitkijk naar de herfst, voelt deze dag nog zomers aan: de thermometer tikt de 27 graden aan. Veel te warm om midden op de dag te wandelen, dus stap ik vroeg uit bed om de koelte van de ochtend mee te pakken. Iets wat ik deze zomer vaker deed, en waar ik echt van kan genieten.

Aangezien het vandaag zo’n 28 graden wordt, gaat mijn wekker al om 6 uur ’s ochtends. Tijd om, voor de warmte uit, een rondje te wandelen. Een half uurtje later parkeer ik mijn auto bij startpunt station Uitgeest. Ik ben zo vroeg dat zelfs de Albert Heijn naast het station nog gesloten is. Helemaal niet erg, want ik heb zelf een lekker ontbijtje voor onderweg meegebracht.

Hargen is voor mij onlosmakelijk verbonden met het strand. Opgegroeid in Heerhugowaard was dit óns strand, de plek waar we zomers naartoe gingen. Maar vandaag ben ik hier niet voor de zee, maar om te wandelen. Leuk, want buiten het strand ken ik de omgeving eigenlijk nauwelijks. Tijd om daar verandering in te brengen!